"Je moet het gewoon loslaten."
Waarschijnlijk heb jij dit advies ook weleens gekregen.
Misschien na een vervelende gebeurtenis. Een verbroken relatie. Een conflict. Of iets uit je jeugd waar je nog steeds last van hebt.
En eerlijk? In je hoofd klinkt het als een goed advies.
Want vasthouden kost energie. Dus loslaten lijkt de logische oplossing.
Maar wat als het je niet lukt?
Ben jij dan iemand die niet sterk genoeg is? Die te veel blijft hangen in het verleden?
Nee.
Misschien probeer je iets los te laten met je hoofd, terwijl je lichaam het nog steeds vasthoudt.
En dat is een wereld van verschil.
Ik dacht ook dat ik het had losgelaten.
Lange tijd dacht ik dat ik bepaalde gebeurtenissen uit mijn leven had verwerkt.
Ik begreep waarom ze waren gebeurd, ik kon ze verklaren en ik had mezelf verteld dat ik verder moest en dat het verleden voorbij was.
Dus ik dacht dat ik het had losgelaten. Tot mijn lichaam iets heel anders liet zien.
Ik bleef spanning voelen. Ik was sneller moe dan ik wilde toegeven. Soms reageerde ik heftiger dan de situatie eigenlijk vroeg.
En uiteindelijk trok mijn lichaam aan de noodrem. Pas toen ontdekte ik iets wat mijn leven veranderde.
‘Weten is niet hetzelfde als voelen.’
Ik wist heel veel. Maar mijn lichaam voelde iets anders.
Misschien probeer je het probleem op de verkeerde plek op te lossen
Misschien herken je dit ook. Je weet precies waar je onzekerheid vandaan komt. Je begrijpt waarom je zo reageert. Je hebt boeken gelezen, podcasts geluisterd of gesprekken gevoerd.
En toch...
Verandert er weinig. Niet omdat je iets verkeerd doet. Maar misschien omdat echte verandering niet alleen ontstaat door iets te begrijpen. Soms heeft je lichaam ook iets nodig.
Je lichaam probeert je niet tegen te werken
Wanneer we iets ingrijpends meemaken, reageert ons lichaam automatisch.
Je hartslag gaat omhoog.
Je spieren spannen zich aan.
Je ademhaling verandert.
Dat is geen fout. Dat is een beschermingsmechanisme.
Soms blijft die bescherming actief, ook wanneer de oorspronkelijke situatie allang voorbij is.
Daardoor kan een opmerking, een blik of een bepaalde situatie onbewust opnieuw spanning oproepen.
Niet omdat je zwak bent. Maar omdat je lichaam denkt dat het je nog steeds moet beschermen.
Luisteren wanneer je lichaam nog fluistert
Heb je weleens gezien hoe een dier zich uitschudt nadat het is geschrokken?
Alsof het de spanning letterlijk van zich afschudt.
Wij mensen zijn daar vaak minder goed in.
We zetten onze schouders eronder. We gaan door.
We denken dat het vanzelf wel overgaat.
Ondertussen probeert ons lichaam ons iets duidelijk te maken.
Eerst fluistert het.
Met vermoeidheid.
Met onrust.
Met spanning.
Maar wanneer we blijven doorgaan zonder echt te luisteren, gaat het steeds harder praten.
En soms moet het zelfs schreeuwen.
Ik geloof dat veel lichamelijke klachten niet ontstaan omdat ons lichaam tegen ons werkt, maar omdat het zo lang heeft geprobeerd ons iets duidelijk te maken.
Hoe mooi zou het zijn als we al leren luisteren wanneer ons lichaam nog fluistert?
Waarom hypnotherapie voor mij zo'n verschil maakte
Toen ik ontdekte wat hypnotherapie werkelijk is, vielen voor mij veel puzzelstukjes op hun plek.
Niet omdat ik mijn verleden moest veranderen. Dat kan niet. En dat hoeft ook niet.
Maar omdat ik ontdekte dat de emotionele lading van een ervaring wél kan veranderen.
De herinnering blijft. Maar je lichaam hoeft er niet meer op te reageren alsof het vandaag gebeurt.
Voor mij voelde dat als een enorme bevrijding.
Niet omdat ik mezelf eindelijk had overtuigd, maar omdat mijn lichaam iets nieuws mocht ervaren.
Veiligheid - Rust - Ruimte.
En juist daardoor werd loslaten geen opdracht meer. Het werd een natuurlijk gevolg.
Misschien hoeft loslaten helemaal niet zo moeilijk te zijn
Misschien hoef je niet nóg harder je best te doen.
Misschien hoef je jezelf niet nóg beter te begrijpen.
Misschien begint echte verandering op het moment dat je lichaam mag ervaren dat het niet langer hoeft vast te houden.
Want als je lichaam niet meer hoeft te vechten......ontstaat er vanzelf ruimte.
Ruimte om te ademen.
Ruimte om te voelen.
Ruimte om los te laten.
Herken je jezelf in dit verhaal? Dan nodig ik je uit om nieuwsgierig te worden.
Niet naar wat er mis is met jou, maar naar wat jouw lichaam je misschien al die tijd heeft proberen te vertellen.
Want misschien ligt de weg naar verandering niet in méér weten......maar in eindelijk weer leren voelen.
Van weten naar voelen begint vaak met één nieuw inzicht. Ik hoop dat deze blog daar voor jou een begin van mag zijn.
Herken je jezelf in dit verhaal?
Misschien hoef je niet nóg harder je best te doen om te veranderen.
Soms begint echte verandering met begrijpen wat jouw lichaam je al die tijd heeft proberen te vertellen.
Reactie plaatsen
Reacties